локаути́ровать

Verbe · rang 51621 Conj

Sens

  1. 1. exclure, interdire

Conjugaison

aspect both

Présent Futur
я локаути́рую ▶Pro бу́ду локаути́ровать
ты локаути́руешь ▶Pro бу́дешь локаути́ровать
он/она́/оно́ локаути́рует ▶Pro бу́дет локаути́ровать
мы локаути́руем ▶Pro бу́дем локаути́ровать
вы локаути́руете ▶Pro бу́дете локаути́ровать
они́ локаути́руют ▶Pro бу́дут локаути́ровать

Impératif

ты локаути́руй ▶Pro
вы локаути́руйте ▶Pro

Passé

masculinлокаути́ровал ▶Pro
fémininлокаути́ровала ▶Pro
neutreлокаути́ровало ▶Pro
plurielлокаути́ровали ▶Pro

Participes & gérondifs

Actif présent локаутирующий ▶Pro
Actif passé локаутировавший ▶Pro
Passif présent локаутируемый ▶Pro
Passif passé локаутированный ▶Pro
Gérondif présent локаутируя ▶Pro
Gérondif passé локаутировав / локаутировавши ▶Pro

Exemples

Pas d’exemple lié.