марь
Sens
-
1. mauvaise herbe, amarante, betterave sauvage
Déclinaison
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | ма́рь | ма́ри |
| Génitif | ма́ри | ма́рей |
| Datif | ма́ри | ма́рям |
| Accusatif | ма́рь | ма́ри |
| Instrumental | ма́рью | ма́рями |
| Prépositionnel | ма́ри | ма́рях |
1. mauvaise herbe, amarante, betterave sauvage
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | ма́рь | ма́ри |
| Génitif | ма́ри | ма́рей |
| Datif | ма́ри | ма́рям |
| Accusatif | ма́рь | ма́ри |
| Instrumental | ма́рью | ма́рями |
| Prépositionnel | ма́ри | ма́рях |