облупи́ться
Sens
-
1. se décoller, s'écailler, s'éclater, se détacher
Typically of paint, varnish or plaster on a surface.
Кра́ска на две́ри облупи́лась.
fr The paint on the door has peeled off.
-
2. éplucher, peler, décortiquer, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, écailler, é
Of skin, especially after sunburn.
После моря нос облупи́лся. ▶Pro
fr After the seaside my nose peeled.
Conjugaison
| Présent | Futur | |
|---|---|---|
| я | — | облуплю́сь ▶Pro |
| ты | — | облу́пишься ▶Pro |
| он/она́/оно́ | — | облу́пится ▶Pro |
| мы | — | облу́пимся ▶Pro |
| вы | — | облу́питесь ▶Pro |
| они́ | — | облу́пятся ▶Pro |
Impératif
| ты | облупи́сь ▶Pro |
|---|---|
| вы | облупи́тесь ▶Pro |
Passé
| masculin | облупи́лся ▶Pro |
|---|---|
| féminin | облупи́лась ▶Pro |
| neutre | облупи́лось ▶Pro |
| pluriel | облупи́лись ▶Pro |
Participes & gérondifs
| Actif présent | — |
|---|---|
| Actif passé | облупи́вшийся ▶Pro |
| Passif présent | — |
| Passif passé | — |
| Gérondif présent | — |
| Gérondif passé | облупи́вшись / облупя́сь ▶Pro |