белоку́рый
Sens
-
1. blond, clair, aux cheveux clairs
Déclinaison
| m | f | n | pl | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | белоку́рый | белоку́рая | белоку́рое | белоку́рые |
| Gén. | белоку́рого | белоку́рой | белоку́рого | белоку́рых |
| Dat. | белоку́рому | белоку́рой | белоку́рому | белоку́рым |
| Acc. | белоку́рый,белоку́рого | белоку́рую | белоку́рое | белоку́рые,белоку́рых |
| Inst. | белоку́рым | белоку́рой, белоку́рою | белоку́рым | белоку́рыми |
| Prép. | белоку́ром | белоку́рой | белоку́ром | белоку́рых |
Exemples
-
Белоку́рая де́ва заключи́ла догово́р с со́лнцем и луно́й. ▶Pro
fra La jeune fille blonde a fait un pacte avec le soleil et la lune.
-
У неё белоку́рые во́лосы и голубы́е глаза. ▶Pro
fra Elle a les cheveux blonds et les yeux bleus.
-
У него белоку́рые во́лосы и голубы́е глаза. ▶Pro
fra Il a les cheveux blonds et les yeux bleus.