блужда́ющий
Sens
-
1. errer, vagabonder, divaguer
Он смотре́л вокру́г блужда́ющим взгля́дом.
fr He looked around with a wandering gaze.
-
2. errant, flottant, migrateur
Mainly in fixed terms: блуждающий нерв 'vagus nerve', блуждающая почка 'floating kidney'.
Врач обнару́жил у неё блужда́ющую по́чку. ▶Pro
fr The doctor found that she had a floating kidney.
Famille de mots
Apparentés
- заблуди́ться se perdre, égarer
Déclinaison
| m | f | n | pl | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | блужда́ющий | блужда́ющая | блужда́ющее | блужда́ющие |
| Gén. | блужда́ющего | блужда́ющей | блужда́ющего | блужда́ющих |
| Dat. | блужда́ющему | блужда́ющей | блужда́ющему | блужда́ющим |
| Acc. | блужда́ющий,блужда́ющего | блужда́ющую | блужда́ющее | блужда́ющие,блужда́ющих |
| Inst. | блужда́ющим | блужда́ющей, блужда́ющею | блужда́ющим | блужда́ющими |
| Prép. | блужда́ющем | блужда́ющей | блужда́ющем | блужда́ющих |
Exemples
Pas d’exemple lié.