дуби́тель

Nom · rang 28747 Décl

Sens

  1. 1. agent de tannage, tanin

Déclinaison

genre f

SingulierPluriel
Nominatifдуби́тельдуби́тели
Génitifдуби́телядуби́телей
Datifдуби́телюдуби́телям
Accusatifдуби́тельдуби́тели
Instrumentalдуби́телемдуби́телями
Prépositionnelдуби́теледуби́телях

Exemples