ко́нченый
Sens
-
1. perdu, fini, fini, désespéré
Often in «конченый человек» 'a hopeless case'.
fr He is a hopeless case.
-
2. fou, dérangé, cinglé
Rude colloquial usage.
fr Are you completely nuts?
-
3. résolu, décidé
Mainly in «конченое дело».
fr That matter is settled.
Famille de mots
Apparentés
- бесконе́чно sans fin, à l'infini, indéfiniment
- оконча́ние fin, conclusion, achèvement, terme
Déclinaison
| m | f | n | pl | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | ко́нченый | ко́нченая | ко́нченое | ко́нченые |
| Gén. | ко́нченого | ко́нченой | ко́нченого | ко́нченых |
| Dat. | ко́нченому | ко́нченой | ко́нченому | ко́нченым |
| Acc. | ко́нченый,ко́нченого | ко́нченую | ко́нченое | ко́нченые,ко́нченых |
| Inst. | ко́нченым | ко́нченой, ко́нченою | ко́нченым | ко́нчеными |
| Prép. | ко́нченом | ко́нченой | ко́нченом | ко́нченых |