двули́кий
Sens
-
1. à deux faces, bifacial, à double face
Déclinaison
| m | f | n | pl | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | двули́кий | двули́кая | двули́кое | двули́кие |
| Gén. | двули́кого | двули́кой | двули́кого | двули́ких |
| Dat. | двули́кому | двули́кой | двули́кому | двули́ким |
| Acc. | двули́кий,двули́кого | двули́кую | двули́кое | двули́кие,двули́ких |
| Inst. | двули́ким | двули́кой, двули́кою | двули́ким | двули́кими |
| Prép. | двули́ком | двули́кой | двули́ком | двули́ких |
Exemples
-
Он двуликий человек, ему нельзя доверять. ▶Pro
fra C’est un homme à deux visages; on ne peut pas lui faire confiance.
-
Мне надоела её двуликая улыбка. ▶Pro
fra Je suis fatigué de son sourire hypocrite.
-
В сказке был двуликий бог, смотрящий в прошлое и будущее. ▶Pro
fra Dans le conte de fées, il y avait un dieu à deux faces regardant le passé et le futur.