зауны́вный
Sens
-
1. triste, lugubre, plaintif
Déclinaison
| m | f | n | pl | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | зауны́вный | зауны́вная | зауны́вное | зауны́вные |
| Gén. | зауны́вного | зауны́вной | зауны́вного | зауны́вных |
| Dat. | зауны́вному | зауны́вной | зауны́вному | зауны́вным |
| Acc. | зауны́вный,зауны́вного | зауны́вную | зауны́вное | зауны́вные,зауны́вных |
| Inst. | зауны́вным | зауны́вной, зауны́вною | зауны́вным | зауны́вными |
| Prép. | зауны́вном | зауны́вной | зауны́вном | зауны́вных |