осатане́лый
Sens
-
1. enragé, possédé
Déclinaison
| m | f | n | pl | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | осатане́лый | осатане́лая | осатане́лое | осатане́лые |
| Gén. | осатане́лого | осатане́лой | осатане́лого | осатане́лых |
| Dat. | осатане́лому | осатане́лой | осатане́лому | осатане́лым |
| Acc. | осатане́лый,осатане́лого | осатане́лую | осатане́лое | осатане́лые,осатане́лых |
| Inst. | осатане́лым | осатане́лой, осатане́лою | осатане́лым | осатане́лыми |
| Prép. | осатане́лом | осатане́лой | осатане́лом | осатане́лых |
Exemples
-
Осатанелый водитель кричал на всю улицу. ▶Pro
fra Le conducteur fou criait assez fort pour que toute la rue l'entende.
-
Он смотрел на меня осатанелым взглядом. ▶Pro
fra Il m'a regardé avec une expression folle.
-
Осатанелая толпа рвалась к воротам. ▶Pro
fra La foule en délire se précipita vers les portes.