сто́порить
Sens
-
1. s'arrêter, cesser, interrompre, mettre fin
Famille de mots
Famille (préfixe)
- за- засто́порить s'arrêter, s'immobiliser
Conjugaison
| Présent | Futur | |
|---|---|---|
| я | сто́порю ▶Pro | бу́ду сто́порить |
| ты | сто́поришь ▶Pro | бу́дешь сто́порить |
| он/она́/оно́ | сто́порит ▶Pro | бу́дет сто́порить |
| мы | сто́порим ▶Pro | бу́дем сто́порить |
| вы | сто́порите ▶Pro | бу́дете сто́порить |
| они́ | сто́порят ▶Pro | бу́дут сто́порить |
Impératif
| ты | сто́пори ▶Pro |
|---|---|
| вы | сто́порьте ▶Pro |
Passé
| masculin | сто́порил ▶Pro |
|---|---|
| féminin | сто́порила ▶Pro |
| neutre | сто́порило ▶Pro |
| pluriel | сто́порили ▶Pro |
Participes & gérondifs
| Actif présent | сто́порящий ▶Pro |
|---|---|
| Actif passé | сто́поривший ▶Pro |
| Passif présent | стопоримый ▶Pro |
| Passif passé | стопоренный ▶Pro |
| Gérondif présent | сто́поря ▶Pro |
| Gérondif passé | стопорив / стопоривши ▶Pro |
Exemples
-
Не стопори работу из-за мелочей! ▶Pro
fra Ne laissez pas les détails mineurs retarder le travail !
-
Плохая связь стопорит переговоры уже неделю. ▶Pro
fra Une mauvaise communication a bloqué les négociations depuis une semaine maintenant.
-
Бюрократия стопорит все наши планы. ▶Pro
fra La bureaucratie retarde tous nos projets.