засто́порить

Verbe · rang 32711 Conj

Sens

  1. 1. s'arrêter, s'immobiliser

Conjugaison

perfectif · partenaire d’aspect : сто́порить

Présent Futur
я—засто́порю ▶Pro
ты—засто́поришь ▶Pro
он/она́/оно́—засто́порит ▶Pro
мы—засто́порим ▶Pro
вы—засто́порите ▶Pro
они́—засто́порят ▶Pro

Impératif

ты засто́пори ▶Pro
вы засто́порьте ▶Pro

Passé

masculinзасто́порил ▶Pro
fémininзасто́порила ▶Pro
neutreзасто́порило ▶Pro
plurielзасто́порили ▶Pro

Participes & gérondifs

Actif présent —
Actif passé засто́поривший ▶Pro
Passif présent —
Passif passé засто́поренный ▶Pro
Gérondif présent —
Gérondif passé засто́порив / застопоривши / засто́поря ▶Pro

Exemples