обу́глить
Sens
-
1. carboniser, noircir
Conjugaison
| Présent | Futur | |
|---|---|---|
| я | — | обу́глю ▶Pro |
| ты | — | обу́глишь ▶Pro |
| он/она́/оно́ | — | обу́глит ▶Pro |
| мы | — | обу́глим ▶Pro |
| вы | — | обу́глите ▶Pro |
| они́ | — | обу́глят ▶Pro |
Impératif
| ты | обу́гли ▶Pro |
|---|---|
| вы | обу́глите ▶Pro |
Passé
| masculin | обу́глил ▶Pro |
|---|---|
| féminin | обу́глила ▶Pro |
| neutre | обу́глило ▶Pro |
| pluriel | обу́глили ▶Pro |
Participes & gérondifs
| Actif présent | — |
|---|---|
| Actif passé | обу́гливший ▶Pro |
| Passif présent | — |
| Passif passé | обу́гленный ▶Pro |
| Gérondif présent | обу́гля ▶Pro |
| Gérondif passé | обуглив / обугливши ▶Pro |
Exemples
-
Огонь обуглил доски на крыше сарая. ▶Pro
fra Le feu a calciné les planches du toit de la remise.
-
Я нечаянно обуглил край бумаги свечой. ▶Pro
fra Je brûlé accidentellement le bord du papier avec une bougie.
-
Молния попала в дерево и обуглила ствол. ▶Pro
fra La foudre a frappé l'arbre et a calciné son tronc.