вооружи́ть
Sens
-
1. armer, rendre maître, mettre en possession, inciter
Famille de mots
Apparentés
- ору́жие arme, fusil, arme à feu
- вооруже́ние armes, armement, armement
Famille (préfixe)
- раз- разоружи́ть désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer, désarmer,
Conjugaison
| Présent | Futur | |
|---|---|---|
| я | — | вооружу́ ▶Pro |
| ты | — | вооружи́шь ▶Pro |
| он/она́/оно́ | — | вооружи́т ▶Pro |
| мы | — | вооружи́м ▶Pro |
| вы | — | вооружи́те ▶Pro |
| они́ | — | вооружа́т ▶Pro |
Impératif
| ты | вооружи́ ▶Pro |
|---|---|
| вы | вооружи́те ▶Pro |
Passé
| masculin | вооружи́л ▶Pro |
|---|---|
| féminin | вооружи́ла ▶Pro |
| neutre | вооружи́ло ▶Pro |
| pluriel | вооружи́ли ▶Pro |
Participes & gérondifs
| Actif présent | — |
|---|---|
| Actif passé | вооружи́вший ▶Pro |
| Passif présent | — |
| Passif passé | вооружённый ▶Pro |
| Gérondif présent | — |
| Gérondif passé | вооружи́в / вооруживши ▶Pro |