тума́нить
Sens
-
1. atténuer, assombrir, obscurcir, ternir, voiler
Famille de mots
Apparentés
- тума́н brouillard, brume, voile
Famille (préfixe)
- за- затума́нить brouiller, obscurcir, voiler, ennuager
- за- затума́ниться se brouiller, s'embrumer, s'envelopper de brouillard
Conjugaison
| Présent | Futur | |
|---|---|---|
| я | тума́ню ▶Pro | бу́ду тума́нить |
| ты | тума́нишь ▶Pro | бу́дешь тума́нить |
| он/она́/оно́ | тума́нит ▶Pro | бу́дет тума́нить |
| мы | тума́ним ▶Pro | бу́дем тума́нить |
| вы | тума́ните ▶Pro | бу́дете тума́нить |
| они́ | тума́нят ▶Pro | бу́дут тума́нить |
Impératif
| ты | тума́нь ▶Pro |
|---|---|
| вы | тума́ньте ▶Pro |
Passé
| masculin | тума́нил ▶Pro |
|---|---|
| féminin | тума́нила ▶Pro |
| neutre | тума́нило ▶Pro |
| pluriel | тума́нили ▶Pro |
Participes & gérondifs
| Actif présent | тума́нящий ▶Pro |
|---|---|
| Actif passé | тума́нивший ▶Pro |
| Passif présent | туманимый ▶Pro |
| Passif passé | туманенный ▶Pro |
| Gérondif présent | тума́ня ▶Pro |
| Gérondif passé | туманив / туманивши ▶Pro |
Exemples
-
Слёзы туманили её глаза, и она ничего не видела. ▶Pro
fra Des larmes brouillaient sa vue, et elle ne voyait plus rien.
-
Дым от костра туманил всё вокруг. ▶Pro
fra La fumée du feu de camp obscurcissait tout autour.
-
Усталость туманила его мысли к концу дня. ▶Pro
fra À la fin de la journée, la fatigue brouillait ses pensées.