заворча́ть
Sens (anglais — FR à venir)
-
1. to begin to grumble
Traduction à venir
Conjugaison
| Présent | Futur | |
|---|---|---|
| я | — | заворчу́ ▶Pro |
| ты | — | заворчи́шь ▶Pro |
| он/она́/оно́ | — | заворчи́т ▶Pro |
| мы | — | заворчи́м ▶Pro |
| вы | — | заворчи́те ▶Pro |
| они́ | — | заворча́т ▶Pro |
Impératif
| ты | заворчи́ ▶Pro |
|---|---|
| вы | заворчи́те ▶Pro |
Passé
| masculin | заворча́л ▶Pro |
|---|---|
| féminin | заворча́ла ▶Pro |
| neutre | заворча́ло ▶Pro |
| pluriel | заворча́ли ▶Pro |
Participes & gérondifs
| Actif présent | — |
|---|---|
| Actif passé | заворча́вший ▶Pro |
| Passif présent | — |
| Passif passé | — |
| Gérondif présent | — |
| Gérondif passé | заворча́в / заворчавши ▶Pro |
Exemples
-
Собака заворчала на незнакомца у двери ▶Pro
fra Le chien a commencé à grogner à l'étranger près de la porte.
-
Старик заворчал, недовольный шумом ▶Pro
fra Le vieil homme grognait, agacé par le bruit.
-
Она заворчала во сне и перевернулась ▶Pro
fra Elle grogna dans son sommeil et se retourna.
-
Тыкаемый в бок сосед проснулся и заворчал. ▶Pro
fra Le voisin, qui se faisait pincer le côté, se réveilla et grogna.
-
Подрёмывавшая в углу собака тихо заворчала. ▶Pro
fra Le chien qui somnolait dans le coin a grogné doucement.