вы́дворить
Sens
-
1. déporter, expulser, évincer, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser, expulser
Famille de mots
Famille (préfixe)
- во- водвори́ть établir, rétablir, provoquer
Conjugaison
| Présent | Futur | |
|---|---|---|
| я | — | вы́дворю ▶Pro |
| ты | — | вы́дворишь ▶Pro |
| он/она́/оно́ | — | вы́дворит ▶Pro |
| мы | — | вы́дворим ▶Pro |
| вы | — | вы́дворите ▶Pro |
| они́ | — | вы́дворят ▶Pro |
Impératif
| ты | вы́двори ▶Pro |
|---|---|
| вы | вы́дворите ▶Pro |
Passé
| masculin | вы́дворил ▶Pro |
|---|---|
| féminin | вы́дворила ▶Pro |
| neutre | вы́дворило ▶Pro |
| pluriel | вы́дворили ▶Pro |
Participes & gérondifs
| Actif présent | — |
|---|---|
| Actif passé | вы́дворивший ▶Pro |
| Passif présent | — |
| Passif passé | вы́дворенный ▶Pro |
| Gérondif présent | вы́дворя ▶Pro |
| Gérondif passé | вы́дворив / выдворивши ▶Pro |
Exemples
-
Полиция решила выдворить нарушителя из страны. ▶Pro
fra La police a décidé d'expulser l'auteur de l'infraction hors du pays.
-
Его выдворили из клуба за драку. ▶Pro
fra Il a été expulsé du club pour avoir combattu.
-
Суд постановил выдворить иностранца за пределы государства. ▶Pro
fra Le tribunal a ordonné que le ressortissant étranger soit expulsé du pays.