вдо́вый
Sens
-
1. veuf, veuve, veuvage
Déclinaison
| m | f | n | pl | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | вдо́вый | вдо́вая | вдо́вое | вдо́вые |
| Gén. | вдо́вого | вдо́вой | вдо́вого | вдо́вых |
| Dat. | вдо́вому | вдо́вой | вдо́вому | вдо́вым |
| Acc. | вдо́вый,вдо́вого | вдо́вую | вдо́вое | вдо́вые,вдо́вых |
| Inst. | вдо́вым | вдо́вой, вдо́вою | вдо́вым | вдо́выми |
| Prép. | вдо́вом | вдо́вой | вдо́вом | вдо́вых |
Exemples
-
Он был вдов, но через год после сва́дьбы сы́на не вы́держал и сам жени́лся. ▶Pro
fra Il était veuf, mais un an après le mariage de son fils, il n'a pas pu tenir et s'est marié lui aussi.
-
Вдовый сосед часто приходил к нам обедать. ▶Pro
fra Notre voisine veuve venait souvent déjeuner chez nous.
-
Он остался вдовым после долгой болезни жены. ▶Pro
fra Il est devenu veuf après la longue maladie de sa femme.