квиети́зм
Sens
-
1. l'attitude de celui qui se tait, qui ne dit rien, qui se tait
Déclinaison
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | квиети́зм | квиети́змы |
| Génitif | квиети́зма | квиети́змов |
| Datif | квиети́зму | квиети́змам |
| Accusatif | квиети́зм | квиети́змы |
| Instrumental | квиети́змом | квиети́змами |
| Prépositionnel | квиети́зме | квиети́змах |
Exemples
-
Квиетизм проповедует полное смирение перед волей божьей. ▶Pro
fra Le quiétisme prêche une soumission totale à la volonté de Dieu.
-
Философ изучал квиетизм как религиозное течение. ▶Pro
fra Le philosophe a étudié le quiétisme en tant que mouvement religieux.
-
В своей книге он критиковал квиетизм и его идеи. ▶Pro
fra Dans son livre, il a critiqué le quiétisme et ses idées.