причини́ть

Verbe · rang 2107 Famille Conj

Sens

  1. 1. causer, infliger

    Almost always with a negative object: harm, damage, pain, trouble.

    Он причини́л ей мно́го бо́ли.

    fr Il lui a causé beaucoup de douleur.

  2. 2. imposer sa bonté

    Only in the ironic set phrase причинить добро.

    причини́ть добро́ ▶Pro

    fr Faire du bien à quelqu’un, qu’il le veuille ou non

    Соба́ка не причини́т тебе вред. ▶Pro

    en The dog will not harm you.

    Соба́ка не причини́т вам вред. ▶Pro

    en The dog will not harm you.

Famille de mots

Synonymes

Apparentés

  • причине́ние causing, infliction, causing harm
  • причи́нность causality
  • причи́на cause, raison, motif, origine, source, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclencheur, origine, déclen

Conjugaison

perfectif · partenaire d’aspect : причиня́ть

Présent Futur
я—причиню́ ▶Pro
ты—причини́шь ▶Pro
он/она́/оно́—причини́т ▶Pro
мы—причини́м ▶Pro
вы—причини́те ▶Pro
они́—причиня́т ▶Pro

Impératif

ты причини́ ▶Pro
вы причини́те ▶Pro

Passé

masculinпричини́л ▶Pro
fémininпричини́ла ▶Pro
neutreпричини́ло ▶Pro
plurielпричини́ли ▶Pro

Participes & gérondifs

Actif présent —
Actif passé причини́вший ▶Pro
Passif présent —
Passif passé причинённый ▶Pro
Gérondif présent —
Gérondif passé причини́в / причинивши / причиня́ ▶Pro

Exemples