коне́чный

Adjectif · C2 · rang 3188 Famille Décl

Sens

  1. 1. final, ultime, dernier

    Used of goals, results, stops on a route: конечная цель, конечная остановка.

    Э́то коне́чная остано́вка авто́буса.

    fr This is the last stop of the bus.

    Он де́лал коне́чное реше́ние в подо́бных дела́х. ▶Pro

    en He made the final decision on all such matters.

    Коне́чный пункт моего́ маршру́та в Китае — го́род Харби́н на северо-восто́ке страны, примерно в ты́сяче километров от Пеки́на. ▶Pro

    en My final destination in China is the city of Harbin in the north-east, about one thousand kilometres from Beijing.

  2. 2. défini, fini

    Opposite of бесконечный; common in mathematics and in talk of limited resources.

    Ресу́рсы Земли́ коне́чны. ▶Pro

    fr The Earth's resources are finite.

    Очевидно, теоре́ма верна́ для коне́чных мно́жеств. ▶Pro

    en Obviously, the theorem is true for finite sets.

Famille de mots

Synonymes

Apparentés

Déclinaison

formes courtes : коне́чен / коне́чна / коне́чно / коне́чны

mfnpl
Nom. коне́чный коне́чная коне́чное коне́чные
Gén. коне́чного коне́чной коне́чного коне́чных
Dat. коне́чному коне́чной коне́чному коне́чным
Acc. коне́чный,коне́чного коне́чную коне́чное коне́чные,коне́чных
Inst. коне́чным коне́чной,(коне́чною) коне́чным коне́чными
Prép. коне́чном коне́чной коне́чном коне́чных

Exemples